κολπικη εξεταση .. απαιτει σεβασμο!

Dr Γεώργιος Κ. Μιχαλόπουλος 

DRCOG BSCCP Μαιευτήρας Χειρουργός Γυναικολόγος

Η κολπική δακτυλική εξέταση – η αξιολόγηση δηλαδή του τραχήλου της μήτρας από το γιατρό ή τη μαία με την εισαγωγή ενός ή δύο δακτύλων στον κόλπο – είναι αρκετά συνηθισμένη στην εγκυμοσύνη, ειδικά προς το τέλος της.

Ποια είναι η χρησιμότητά της

Η κολπική εξέταση μας παρέχει συγκεκριμένες πληροφορίες οι οποίες σε πολλές περιπτώσεις είναι κρίσιμης σημασίας. Συγκεκριμένα εκτιμούμε:

• Σε ό,τι αφορά στον τράχηλο

– Το μήκος του (ή αλλιώς “εξάλειψη”)

– Τη διαστολή του (αν έχει ανοίξει και πόσο)

– Τη σύστασή του (αν είναι μαλακός ή σκληρός)

– Τη θέση του (αν είναι στραμμένος προς το πίσω ή το μπροστά μέρος του κόλπου)

• Σε ό,τι αφορά στο μωρό

– Αν βρίσκεται στην κατάλληλη θέση στη λεκάνη της μητέρας και αν καλύπτει το στόμιο του τραχήλου

– Το ύψος της προβάλλουσας μοίρας (πόσο χαμηλά μέσα στην πύελο της μητέρας βρίσκεται το κεφάλι ή η λεκάνη του εμβρύου)

– Αν ο αμνιακός σάκος είναι ψηλαφητός από τον κόλπο

• Σε ό,τι αφορά στην ανατομία της πυέλου

– Το σχήμα και τις εσωτερικές διαστάσεις των οστών της λεκάνης

– Τυχόν αδιάγνωστη ως τώρα παθολογία του τραχήλου ή του κόλπου που ίσως έχει σημασία στην εξέλιξη του τοκετού (π.χ. ινομύωμα τραχήλου, στένωση τραχήλου, κύστεις του κόλπου, κ.α.)

Η εξέταση αυτή λοιπόν παρέχει πληθώρα πληροφοριών που κατά κανόνα μας χρειάζονται σε περιπτώσεις που υποπτευόμαστε παρέκκλιση από το φυσιολογικό, π.χ. επί πιθανού πρόωρου τοκετού. Βάσει αυτών καταλαβαίνουμε σε ποιο στάδιο προετοιμασίας για τοκετό βρίσκεται η έγκυος και αποφασίζουμε τους κατάλληλους χειρισμούς για το υπόλοιπο της κύησης.

Γιατί δεν είναι εξέταση ρουτίνας

 Η κολπική δακτυλική εξέταση έχει συγκεκριμένα μειονεκτήματα και ως εκ τούτου οφείλουμε να τη χρησιμοποιούμε με φειδώ. Το κυριότερο είναι πως αποτελεί μια από τις πλέον ενοχλητικές και άβολες εξετάσεις της ιατρικής, ειδικά κατά την εγκυμοσύνη. Δεν υπάρχει γυναίκα που δε θα προτιμούσε να την αποφύγει αν δεν ήταν απολύτως απαραίτητη, όσες εγκυμοσύνες κι αν είχε στο παρελθόν. Επιπλέον, η ψηλάφηση του τραχήλου θεωρητικά εμπεριέχει τον κίνδυνο διέγερσης της μήτρας, πρόκλησης λοίμωξης ή αιμορραγίας, ή ακόμη και ρήξης υμένων ειδικά αν ο εξεταστής δεν έχει μεγάλη εμπειρία.

Για τους λόγους αυτούς, όπως και κάθε άλλη ιατρική πράξη, οφείλουμε να την πραγματοποιούμε για τους σωστούς λόγους και μόνο όταν είναι απολύτως απαραίτητο.

Η αλήθεια είναι ότι σε μια φυσιολογικά εξελισσόμενη εγκυμοσύνη η κολπική δακτυλική εξέταση δεν είναι απαραίτητη πριν τη συμπλήρωση των 40 εβδομάδων, και συχνά μπορεί να μη χρειαστεί καθόλου πριν την έναρξη του τοκετού. Η “παραδοσιακή” χρήση της για πρόβλεψη της χρονικής στιγμής έναρξης του τοκετού είναι άστοχη διότι πρακτικά δεν μπορούμε να προβλέψουμε πότε ακριβώς θα αρχίσει ο τοκετός βάσει των ευρημάτων της. Καταλήγουμε λοιπόν πολλές φορές να την κάνουμε για να ικανοποιήσουμε την περιέργειά μας και μόνο – και η περιέργεια δεν είναι λόγος κολπικής εξέτασης!

Αποκόλληση υμένων

Μια συχνή αιτία κολπικής εξέτασης είναι η ταυτόχρονη διενέργεια αποκόλλησης υμένων. Η αποκόλληση υμένων δεν πρέπει να συγχέεται με τη ρήξη υμένων, το λεγόμενο “σπάσιμο των νερών”, που στοχεύει στην έναρξη ή την επιτάχυνση του τοκετού και γίνεται στο μαιευτήριο. Η αποκόλληση υμένων είναι μια ήπια παρέμβαση που γίνεται στο ιατρείο και αφορά στο “τρίψιμο” με το δάκτυλο του τμήματος του αμνιακού σάκου που ακουμπά στο έσω στόμιο του τραχήλου. Ο εξεταστής δηλαδή περνά το δάκτυλό του μέσα από τον τράχηλο (ο οποίος θα πρέπει γι'αυτό να έχει μια μικρή διαστολή) και “τρίβει” ελαφρά το τμήμα των μεμβρανών που μπορεί να αγγίξει, χωρίς να σπάσει το σάκο φυσικά. Η διαδικασία αυτή γίνεται κατά κανόνα μετά τις 40 εβδομάδες και στοχεύει να επιταχύνει την προετοιμασία του τραχήλου (λόγω της έκλυσης ορμονών που προκαλεί η μηχανική αυτή διέγερση) με επακόλουθο την έναρξη του τοκετού. Οι μέχρι τώρα μελέτες δείχνουν ότι πρόκειται για μια ασφαλή μέθοδο που μειώνει την πιθανότητα να χρειαστεί πρόκληση τοκετού κατά 15% περίπου.

Η αποκόλληση υμένων εντούτοις δεν πρέπει να θεωρείται συνώνυμο της κολπικής δακτυλικής εξέτασης. Η πρώτη είναι μια παρέμβαση – μολονότι ήπια – στη διαδικασία της προετοιμασίας για τοκετό, η δεύτερη απλά συλλέγει πληροφορίες χωρίς να στοχεύει να επηρεάσει τη φυσική διαδικασία. Η κολπική δακτυλική εξέταση είναι ένα εργαλείο που συχνά χρειάζεται ο γιατρός ή η μαία για να καταλήξουν σε διάγνωση, η αποκόλληση υμένων όμως είναι επιλογή της ίδιας της μητέρας μετά από συζήτηση με τη μαιευτική της ομάδα.

Νικος Παπανικολαου

Μαιευτήρας Χειρουργός Γυναικολόγος

ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΓΚΥΟΥ: μηπως το περιτυλιγμα ειναι πιο χρησιμο απο το περιεχομενο του πακετου????

Η εξεταση της διαστολης της εγκυου ειναι σιγουρα μερος της διαδικασιας του τοκετου..
Στην συχνοτητα της εξετασης υπαρχουν προτοκολλα (ναι ΚΑΙ εδω)...και εχουν αναφερθει κατα καιρους..

Παρολα αυτα υπαρχουν και αγραφοι κανονες που δεν αρκει να εισαι ιατρος για να τους γνωριζεις, που δεν στηριζονται σε μελετες αλλα στην ανθρωπινη νοημοσυνη, ηθικη και δεοντολογια...
Βασικες αρχες της εξετασης και παρακαλω συμπληρωστε:
1) γινεται ΟΤΑΝ (οτε + αν = χρονικουποθετικο) υπαρχει ενδειξη. Η γυναικα ενημερωνεται για τον λογο (τι ακριβως δηλαδη ψαχνουμε ) . Επισης ενημερωνεται ποτε θα ειναι περιπου η επομενη εξεταση (η ψυχικη προετοιμασια και ηρεμια ειναι σημαντικη στην εγκυο γυναικα- δεν ειναι δυνατον καθε ενας που περναει να διαταρρασει την ηρεμια της εγκυου εξεταζοντας την χωρις λογο)
2) εξεταση γινεται μονο μετα απο ΣΥΓΚΑΤΑΘΕΣΗ της εγκυου....ακουγεται ισως ανοητο , αλλα ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΑ ΚΑΝΕΝΑΣ δεν εχει δικαιωμα να εξετασει μια εγκυο γυναικα χωρις την συγκαταθεση της...Αυτος ο σεβασμος εφαρμοζεται 101% στην Αγγλια και τον εφαρμοζω και εδω στην Ελλαδα..(στον τοκετο εξαλλου δεν υπαρχουν λαοι - χωρες- χρωμα δερματος- η ψυχολογια της μελλουσας μαμας την ωρα του τοκετου ειναι παγκοσμιως ιδια.)
3) εξασφαλιζεται οσο δυνατον η ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ της εγκυου: Υπαρχει παντοτε παρουσια μιας μαιας στο δωματιο. Οι πορτες πισω μας κλεινουν ή ακομα καλυτερα ΚΛΕΙΔΩΝΟΥΝ . Αυτο εξασφαλιζει στην εγκυο την σιγουρια οτι δεν θα ανοιξει κατα λαθος καποιος..(υπαρχουν μερικοι που δεν χτυπανε καν πορτες και δεν περιμενουν καν απαντηση και αδεια πριν ανοιξουν) . Εαν υπαρχουν κουρτινες ΚΛΕΙΝΟΥΝ! Ειτε κουρτινες παραθυρων ειτε μεσα στο δωματιο.. Χρησιμοποιειται ΣΕΝΤΟΝΙ . Η εγκυος εξεταζεται Κ-Α-Τ-Ω απο το σεντονι. Το σεντονι ΑΝΕΒΑΙΝΕΙ στην μεση και δεν κατεβαινει στους αστραγαλους , αφηνοντας εκτεθειμενο το κορμι της εγκυου. ( εχω κουραστει να κανω παρατηρησεις ευγενικα στην Ελλαδα και να ανεβαζω κατεβασμενα σεντονια.......)
4) Η εξεταση ειναι ΣΥΝΤΟΜΗ.!!! εαν γνωριζεις να εξεταζεις 4-5 δευτερολεπτα ειναι αρκετα... Η εξεταση κραταει παραπανω συνηθως οταν περαν της διαστολης χρειαζεται να βρεθει η ακριβης θεση του εμβρυου , γιατι πχ επεικειται τοποθετηση συκιας ή εμβρυουκλου
5) Λαμβανεται παντα ΣΥΓΚΑΤΑΘΕΣΗ της εγκυου πριν ξεκινησει η εξεταση, ωστε να προετοιμαστει και να χαλαρωσει οσο το δυνατον περισσοτερο...Δεν πιανουμε την εγκυο εξ απροοπτου βαζοντας χερι μεσα χωρις να το περιμενει, παροτι ναι - γνωριζει οτι προκειται να εξεταστει .
6) Η εξεταση δεν ειναι αναγκη να γινεται πανω στον πονο..Για την ακριβεια δεν εχω εξετασει ΠΟΤΕ πανω στον πονο . Δεν υπαρχει καποια επιστημονικη διαφορα . Εαν καποια εγκυος ειναι 5 εκατοστα πχ - δεν προκειται να ειναι 7 στην συσπαση και 4 στην ηρεμια....το μονο που προσφερει η εξεταση πανω στην ωδυνη ειναι να μετατρεψει την ωδυνη σε μαρτυριο...
7) τα χερια πριν την εξεταση πλεονται ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΕΓΚΥΟ. Ειτε τα χερια ειναι πεντακαθαρα γιατι αποστειρωθηκαν απο χειρουργικο υγρο καθαρισμου 1 δευτερολεπτο πριν την εισοδο του ιατρου στην αιθουσα , αυτο η εγκυος ΔΕΝ ΤΟ ΓΝΩΡΙΖΕΙ και ειναι καλο να το βλεπει....
 τα χερια πλενονται ΚΑΙ ΜΕΤΑ το τελος της εξετασης ΠΑΛΙ ΜΠΡΟΣΤΑ στην εγκυο. Ειδαλλως δημιουργειται η εντυπωση οτι ετσι οπως ειναι τα χερια του ιατρου απο την εξεταση θα παει να εξετασει και την επομενη εγκυο και δηλαδη ετσι ηρθε απο την προηγουμενη ?
9) τα αποτελεσματα εξηγουνται στην εγκυο αναλυτικα - σαν να ειναι η ιδια ιατρος. Ειναι απιστευτα κακοηθες καποιος να κανει κατι πανω στο σωμα σου και να κραταει μυστικο τι βρηκε και τι σκοπευει να κανει..Ειναι δικαιωμα της εγκυου να γνωριζει και υποχρεωση του ιατρου να εξηγησει.
10) τα αποτελεσματα ΑΝΑΓΡΑΦΟΝΤΑΙ καπου - ωστε να τα γνωριζουν και οι υπολοιποι επαγγελματιες υγειας που φροντιζουν την εγκυο , και να αποφευγεται εξεταση απο καποιον αλλον λογω αγνοιας..

Η τηρηση αυτων των κανονων κανει την διαφορα του τοκετου ζωων (με ολο τον σεβασμο προς τους συμπαθητικοτατους κτηνιατρους - που γνωριζω πως υπαρχουν εδω μεσα) - απο τον τοκετο ανθρωπων..


Συλλογή πληροφοριών: Μιρέλλα Μάνεση

"

''δεν ειναι το ιδιο''

φυσικος τοκετος σε κλινικη και 

φυσιολογικός τοκετός σε μαιευτηριο 

τιτλος ''δεν ειναι το ιδιο''

"

γιατι τοκετος στο σπιτι??

Πως Κατέληξα Από Την Καισαρική Τομή, Στον Τοκετό Στο Σπίτι:

Όταν έμαθα πως είμαι έγκυος, δεν ήξερα απολύτως τίποτα για τον τοκετό.  Πίστευα 100%  τα παραμύθια της τηλεόρασης, του σινεμά και της κοινωνίας που έλεγαν:   «Η γυναίκα είναι πλάσμα καλό και χρυσό, αλλά στην γέννα η καημένη δυσκολεύεται....».

Από μικρό κοριτσάκι, η μητέρα μου φρόντισε να με κάνει να φοβάμαι βαθιά την γέννα, ως ένα απαραίτητο πλην εφιαλτικό πέρασμα στο να γίνω μητέρα.  Μόνο η έκφρασή της όταν την ρωτούσα κάτι για το θέμα, ήταν αρκετή για να σταματήσει την κάθε συζήτηση.  Καμία φίλη μου δεν γέννησε το παιδί της,  χρειάστηκαν όλες καισαρική για να αποφύγουν «κάποιο κακό».   Ολόκληρη η κοινωνία μας τρέμει τον τοκετό και έχουμε προχωρίσει ελάχιστα από αυτό που έλεγαν παλιά:  «Η γκαστρωμένη είναι με το ένα πόδι στον τάφο!!!».   Όμως εγώ ήμουν από το πουθενά μπλεγμένη...  Ξαφνικά έγκυος!   Ως  υπεύθυνη για την ζωή ενός νέου ανθρώπου, έπρεπε να προετοιμαστώ για την εφιαλτική ώρα που υποτίθεται θα μου έφερνε την απέραντη χαρά (αν δεν με σκότωνε)!

Όσο μάθαινα για τον τοκετό, εντυπωσιαζόμουν από το πόσο λίγα γνωρίζει οι κοινωνία μας για την γέννηση αλλά ΚΑΙ για την φροντίδα των μωρών της!   Θα έπρεπε από την απλή καθημερινότητα και μόνο να ήξερα κάποια βασικά πράματα.   Από φίλες, την τηλεόραση κλπ. θα έπρεπε να είμουν πιο ενήμερη.   Αλλά ούτε εγώ ήξερα απολύτως τίποτα για την μητρότητα αλλά ούτε και είχα κάποιον στο άμεσο περιβάλλον μου που να μπορούσε να μου δώσει μερικές απλές πληροφορίες και συμβουλές για τον τοκετό, τον θηλασμό και τα νεογέννητα.  Ήταν λες και είμασταν όλοι από άλλον πλανήτη...  Έναν πλανήτη όπου δεν υπάρχουν καθόλου μωρά!   Έτσι, αποφάσισα να διαβάσω μερικά βιβλία για να μάθω περισσότερα, πριν κάνω καμιά βλακεία σ’αυτό το αθώο πλάσμα που θα γεννούσα,  ή στον εαυτό μου.

Αρχικά, είχα σκοπό να μάθω αν μπορώ να κάνω καισαρική  ή όχι.   Δεν ήθελα να ρισκάρω την υγεία μου, ή να  πειράξω το μωρό.   Σε λίγα λεπτά μόνο, έμαθα πως η καισαρική αποκλείεται για τους σκοπούς μου, οι κίνδυνοι του χειρουργείου είναι πολύπλευροι και πολύ σοβαροί, και για εμένα αλλά και για το παιδί μου.  Καισαρική θα δεχόμουν μόνο για να σωθεί κάποια ζωή. 

Απορίπτοντας λοιπόν την καισαρική σχεδόν αμέσως, συνέχισα την έρευνα,  με πρώτο μέλημα την ασφάλεια,  για τα φάρμακα που μπορώ να πάρω για να απαλύνουν τον πόνο του κολπικού τοκετού.  Αρχικά, το σκεπτικό μου ήταν να τα πάρω ΟΛΑ, εκτός από όσα θα επηρέαζαν αρνητικά το παιδί.  Δυστυχώς όμως, δεν υπάρχει κανένα φάρμακο για τον τοκετό που δεν επηρεάζει αρνητικά τα βρέφη.   Το καλύτερο «κοκτέηλ ναρκωτικών» που έχει να προσφέρει σήμερα η επιστήμη στην επίτοκο, η επισκληρίδιος αναισθησία, έχει ένα σωρό κινδύνους και πιθανές παρενέργειες (και για το παιδί και για την μητέρα) και αυξάνει την πιθανότητα για καισαρική.  Στην καλύτερη περίπτωση, δυσκολεύει τον θηλασμό.   Όποια παρέμβαση επιρεάζει τον θηλασμό, δεν είναι ικανοποιητική για μένα, και πρέπει να παραμερίζεται ως λύση ανάγκης.   Τα θηλαστικά όλα πρέπει να μπορούν να θηλάσουν (αμέσως μόλις γεννηθούν) και ήθελα το μωρό μου να έχει τουλάχιστον το ίδιο δικαίωμα.  Σκέφτικα πως είναι πιθανό να πάει κάτι στραβά και να πρέπει να ρισκάρω με φάρμακα ή ακόμα και  καισαρική τομή (με ραχιαία ή ολική αναισθησία αν είναι επείγουσα), άρα πως να αποφασίσω να ξεκινήσω με φάρμακα από την αρχή χωρίς λόγο και αιτία;   Χωρίς ΚΑΝ να δω αν αντέχω τον πόνο του φυσικού τοκετού πρώτα; 

Έμαθα πως ο ορός συνθετικής ωκυτοκίνης που συνήθως συνοδεύει την επισκληρίδιο, προκαλεί έντονους τεχνιτούς πόνους που πιέζουν περισσότερο το παιδί στην μήτρα.  Ο πόνος για την μητέρα είναι πολύ πιο έντονος σε σύγκριση με τις φυσικές συσπάσεις της μήτρας, που κάνουν μεγάλες παύσεις ακριβώς για να μην ταλαιπωρούν το μωρό και να αντέχει και η μητέρα.  Έτσι ο ορός προκαλεί την ανάγκη για επισκληρίδιο για να αντέξει η μητέρα τον πόνο, αλλά και η επισκληρίδιος την ανάγκη για ορό (αν η μήτρα αδρανήσει).  Όμως το βρέφος συνεχίζει να υποφέρει να αναπνεύσει, ακόμα και αν η επισκληρίδιος ανακουφίζει την μητέρα του.   Γι’αυτό και με τον ορό, πολύ συχνά προκαλείται η ανάγκη για καισαρική, (lλόγο εμβρυακής δυσχέρειας).   Το δίδαγμα:  Αν δεν ήθελα επισκληρίδιο ή χειρουργείο, θα έπρεπε να αποφύγω πάση θυσία και τον ορό.  Καλύτερα γιατί ο ορός θα διέκοπτε και την δική μου φυσική παραγωγή ωκυτοκίνης που έχει πολλά επιπλέον προτερήματα ενώ καθόλου αρνητικές επιπτώσεις.  Αυτό που δεν γνώριζα τότε, είναι πως σε ελάχιστες Ελληνίδες δίνεται η επιλογή να γεννήσουν χωρίς ορό...

Μετά διάβασα για την περινεοτομή.  ΔΕΝ είναι απαραίτητη λέει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας!  Αυτό είναι υπέροχο!  Να το διαδώσουμε!  Γιατί όμως εδώ στην Ελλάδα κάνουν σχεδόν πάντα;;    Ο Π.Ο.Υ. έχει δώσει οδηγία να γεννάνε χωρίς περινεοτομή οι περισσότερες γυναίκες (πάνω από το 90%!).   Αυτό όμως αυτόματα σημαίνει πως δεν είμαστε «ελλατωματικά πλάσματα»!  Και αφού το έχουν αποδείξει αυτό δεκάδες επιστημονικές έρευνες  εδώ και 30 χρόνια, γιατί δεν μας το λένε η μητέρες μας;  Δεν το ξέρουν;   Στην υπόλοιπη Ευρώπη, πως το έμαθαν και κρατούν τις περινεοτομές κάτω από το 30%, ενώ εμείς παραμένουμε στο 99% ;

Ξαφνικά βρέθηκα σε άλλη ομάδα γυναικών.  Από εκεί που φοβόμουν τον τοκετό, έγινα μία σκεπτικήστρια, μια ερευνήτρια.  Προσπαθούσα να μάθω γιατί μας λένε τόσα ψέμματα για τον τοκετό;   Ποιοι έχουν να κερδίσουν από τον φόβο των γυναικών για το ίδιο τους το σώμα;  Ποιοι βγάζουν πολλά λεφτά από ένα τόσο χυδαίο ψέμα: «Η Γυναίκα χρειάζεται φάρμακα και νυστέρι για να γεννήσει.»;   Ποιους τους συμφέρει να ΜΗΝ γνωρίζουμε τι χρειάζεται ένα νεογέννητο μωρό για να γεννηθεί με την μεγαλύτερη ασφάλεια και μικρότερο ρίσκο;  Και ποιοι θέλουν να μην κάνουμε ερωτήσεις και να μην ενημερωνόμαστε;   

Τι συμβαίνει με τις άλλες Ευρωπαίες και μπορούν να γεννήσουν...  Εχουν διαφορετικά γεννετικά όργανα;

Επικοινώνησα με μητέρες που θέλησαν να μην πάρουν καθόλου φάρμακα στον τοκετό και να μην κάνουν περινεοτομή.    Οι μαίες τους έμαθαν διάφορες στάσεις τοκετού ενώ  γέννησαν χωρίς καθόλου φόβο, αλλά με πολύ πάθος!  Όσο διάβαζα ή άκουγα τις ιστορίες φυσικών τοκετών,  διαλυόντουσαν οι φοβίες μου, μέχρι που δεν έμεινε ίχνος τους.   Και όσο μάθαινα για τον τοκετό με ιατρικές παρεμβάσεις τον φοβόμουν όλο και περισσότερο. 

Σίγουρα δεν είναι ωραίο να σου βάζουν καθετήρα για να μπορούν να σε παρατήσουν μόνη, δεμένη στο καρδιοτοκογραφικό μηχάνημα για ώρες.   Δεν είναι ότι καλύτερο να σου κάνουν κλίσμα την ώρα που γεννάς και να σου ξυρίζουν την ευαίσθητη περιοχή, όταν σε καμία άλλη χώρα του Δυτικού κόσμου δεν τα κάνουν αυτά πια.   Είναι ταπεινωτικό να σου κάνουν συχνές, περιττές κολπικές εξετάσεις ένα σωρό άγαρμπες, άγνωστες,  μαίες, όσο φοβάσαι και πονάς.   Δεν είναι λογικό να σε κόβουν και να σε ράβουν χωρίς ιατρική ένδειξη.  Ποια άλλη ιατρική ειδικότητα το κάνει αυτό;  Ποιοί άλλοι γιατροί πραγματοποιούν σοβαρές επεμβάσεις χωρίς ιατρικό λόγο;   Είναι εξ’ίσου τρομερό, που σου χορηγούν φάρμακα που δεν χρειάζεσαι αδιακρίτως,  χωρίς όχι μόνο να σε ρωτάνε, αλλά χωρίς καν να σε ενημερώνουν πως το έκαναν, ή για τις πιθανές επιπτώσεις σε εσένα και το νεογέννητο.  

Σαφώς και είναι πολύ καλύτερο να είσαι ελεύθερη να κινηθείς και να περπατάς ή ακόμα και να κοιμηθείς αν θες, να κάνεις μπάνιο αν θέλεις, να φας και να πιείς,  να σου κάνουν μασάζ όσο γεννάς καθώς είναι γύρω σου μόνο λίγα γνώριμα πρόσωπα που δεν σε πιέζουν να γεννήσεις πιο γρήγορα, αλλά σου μιλούν με σεβασμό και τρυφερότητα.   Συνήθως όταν πρόκειται για φυσικό τοκετό, σε αφήνουν και να γεννήσεις στο δωμάτιο, αντί να σε μεταφέρουν στην αίθουσα τοκετών του μαιευτηρίου.

Παρ’ όλα αυτά, πιστεύω πως τα μεγαλύτερα  πλεονεκτήματα του φυσικού τοκετού δεν είναι στο ότι είναι ο πιο ήρεμος και ασφαλής τοκετός για τις υγειής γυναίκες, αλλά στο μετά τον τοκετό!  Ο φυσικός τοκετός σε βοηθάει να αναρρώσεις ευκολότερα και να φροντίσεις το νεογέννητο ΜΟΛΙΣ γεννηθεί, εντελώς ξεκούραστη και ευκίνητη.   Σε βοηθάει να θηλάσεις χωρίς καθόλου εμπόδια (το αντίθετο μάλιστα, αφήνει να ρέουν η ορμόνες στο «φούλ»!).   Μειώνει την πιθανότητα να γεννηθεί το παιδί σου πρώορο και να το βάλουν σε θερμοκοιτίδα για ώρες ή και εβδομάδες.   Τα αναπνευστηκά προβλήματα στα μωρά καισαρική είναι  πια συνηθισμένα και τα περισσότερα μωρά στην Ελλάδα είναι μωρά καισαρικής.   Ο φυσικός τοκετός είναι ο καλύτερος τρόπος να μειώσεις το ρίσκο της καισαρικής και το επακόλουθο άγχος για μήνες (ή χρόνια) για το αν έχει πάθει μόνιμη εγκεφαλική βλάβη το παιδί σου, στην περίπτωση που δεν πάει καλά το χειρουργείο.  Στην χώρα μας η καισαρική τομή  είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος στον τοκετό.  Είναι ένας πολύ συνηθισμένος  και πραγματικός κίνδυνος που έχει να αντιμετωπίσει η κάθε γυναίκα που ονειρεύεται να γίνει μητέρα στην Ελλάδα.  Και μας έχουν κάνει να φοβόμαστε τον φυσικό τοκετό;; ή τον τοκετό στο σπίτι;.

Με αξιέπαινη μαεστρία  έχουν καταφέρει οι γυναικολόγοι να μην σκεφτόμαστε ποτέ το «μετά τον τοκετό».  Μας χειρουργούν με τόση άνεση, λες και θα πάμε έναν μήνα διακοπές μόλις βγούμε από το μαιευτήριο, αντί να έχουμε ένα νεογέννητο μωρό να φροντίζουμε 24 ώρες το 24ωρο, από την ίδια κι όλας ημέρα!    Κανένας και καμία δεν μιλάει για την περίοδο της ανάρωσης και πόσο δύσκολη μπορεί να είναι μετά από καισαρική  ή ακόμα και απλή  περινεοτομή ρουτίνας.    Κανένας δεν σκέφτεται το μωρό και τις δικές του ανάγκες και πόσο επηρεάζεται όταν έχει μητέρα που υποφέρει από τον πόνο, που είναι δυσκίνητη ή κουρασμένη.  Οι έρευνες όμως απέδειξαν:  το μωρό ξεχωρίζει την μητέρα του από την μυρωδιά, από τις πρώτες ώρες ζωής.   Είναι απολύτως λογικό, είναι θέμα επιβίωσης, αφού μόνο η μητέρα έχει τροφή για το μωρό -το γάλα της.   Μόνο το δικό της τρυφερό άγγιγμά  είναι ικανό να ρίξει τα επίπεδα της κορτιζόλης στο αίμα του (της ορμόνης του άγχους) .  Όταν η μητέρα δεν μπορεί να φροντίσει το νεογέννητο, η μαία, η γιαγιά, η θεία, ή ακόμα και ο πατέρας δεν είναι παρά πολύ φτωχά «υποκατάστατα».

Οι επιστήμονες επίσης  λένε πως ο φυσικός τοκετός πονάει περισσότερο αν τον φοβάσαι.  Αλλά γιατί να τον φοβάσαι αν ξέρεις πως είναι ο καλύτερος τρόπος να φέρεις στον κόσμο το παιδί σου;  Είναι ο μόνος που δεν έχει παρενέργειες και περιτούς κινδύνους,  άρα θα έπρεπε να είναι ο στόχος όλων των γιατρών, των μαιών και των εγκύων.   Είναι ο τοκετός που έχεις, «όταν όλα πάνε καλά».   Με το να σου απαγορεύει προκαταβολικά κάποιος  να γεννήσεις χωρίς παρέμβασεις , είναι σαν να σου επιβάλλει να έχεις πρόβλημα υγείας εκ των προτέρων (δεν περιμένει καν να δει αν όλα πάνε καλά,  φροντίζει να ΜΗΝ πάνε). 

Έτσι, με στόχο τον φυσικό τοκετό, άρχισα να προσπαθώ να συζητήσω με τον γιατρό μου για τον τοκετό μου.  Με κοιτούσε πολύ περίεργα, σαν να μην είχε ξανακούσει τις απορίες μου ποτέ του.  Όταν του είπα, «Ο στόχος μου είναι να μην χρειαστώ ορό κλπ.»  έμεινε με ανοιχτό το στόμα!   Η συζήτηση μαζί του για την περινεοτομή, καισαρική, θηλασμός στο πρώτο 24ωρο, καθηστέρηση κοπής του λώρου, τι ακριβώς θα μου κάνει στο 3^ο στάδιο του τοκετού κλπ, ήταν κάτι το αδύνατον.  Όταν τελικά παραδέχτηκε πως είναι υπέρ της περινεοτομής ρουτίνας, αποφάσισα να βρω άλλο γιατρό.   Παράληλα έψαχνα για ανεξάρτητη μαία μέσο γνωστών και των συλλόγων μαιών. 

Είναι μεγάλο πλεονέκτημα να έχουμε έμπειρη μαία του φυσικού τοκετού στο πλάι μας (όπου και όπως και να γεννήσουμε) γιατί θα μας δίνει πολύ θάρρος στα δύσκολα, ενώ θα μας προστατεύει από περιττές ενοχλήσεις και επικίνδυνες παρεμβάσεις.  Μόνο μια μαία που είναι έμπειρη στον φυσικό τοκετό μπορεί να ξεχωρίσει πότε υπάρχει αληθινό πρόβλημα και πότε «τεχνιτό» πρόβλημα και πως να βοηθήσει να ξεπεραστεί χωρίς άλλη ιατρική παρέμβαση.  Το σημαντικότερο βέβαια, είναι να την επιλέξουμε εμείς και να μην δουλεύει με τον γιατρό μας ή για το μαιευτήριο.   Είναι ο μοναδικός τρόπος να είμαστε σίγουρες πως ενδιαφέρεται πρώτα για το καλό μας και όχι για το συμφέρον του γιατρού ή του «ιδρύματος».  Μαθήματα κάνουμε με την μαία από τον 6^ο μήνα, αν είμαστε πρωτότοκες, ώστε να προλάβουμε να αλλάξουμε γιατρό και μαιευτήριο αν χρειαστεί, αλλά και να προετοιμαστούμε σωστά και χωρίς άγχος.  Αν φοβόμαστε πολύ, ξεκινάμε ακόμα νωρίτερα της συναντήσεις.

Επειδή θα ήμουν εργαζόμενη μητέρα ( 40 ημέρες μετά τον τοκετό θα επέστρεφα στην δουλειά), άρχισα να μελετάω για τον θηλασμό και για την επιλόχεια κατάθληψη.   Ο θηλασμός δεν είναι μόνο το ιδανικό είδος διατροφής,  προσφέρει και άλλα χίλια πράγματα στο νεογέννητο και στην μητέρα.  Τόσα που δεν χωρούν εδώ χωρίς να τα αδικήσω.  Δεν μου έκανε καθόλου εντύπωση το ότι η γυναίκες που θηλάζουν αποκλειστικά, πάσχουν πολύ σπάνια από επιλόχεια κατάθληψη.  Η Ε.Κ. είναι στα ύψη στην Ελλάδα και αυτό αποδεικνύει από μόνο του πως δεν είμαστε καθόλου ικανοποιημένες με την παρούσα κατάσταση.  Το οικονομικό σίγουρα παίζει ρόλο (οι νέες μητέρες έχουν ελάχιστη βοήθεια από το κράτος, εώς καθόλου) αλλά παίζει επίσης πολύ μεγάλο ρόλο  το ότι ο φυσικός τοκετός είναι πια ο πιο σπάνιος τοκετός, και το ότι ελάχιστες Ελληνίδες (κάτω από το 20%)  θηλάζουν αποκλειστικά.  Σε όλα τα μέρη του κόσμου, τα ποσοστά επιλόχειας κατάθληψης αυξάνονται όσο μειώνονται η γυναίκες που θηλάζουν αποκλειστικά για το πρώτο εξάμηνο ζωή του βρέφους.  Ο θηλασμός ήταν μια λάμψη για μένα, το «μέτρο σύγκρισης» που μου φώτισε τον δρόμο στις επιλογές μου σε ότι αφορούσε τον τοκετό και τις πρώτες ώρες και ημέρες μετά.   Έμαθα πως όλα στον τοκετό συνδέονται.

Όταν καταλάβουμε πόσο μεγάλη σημασία έχει το «μετά τον τοκετό», συνειδητοποιούμε  πως οι περισσότερες Ελληνίδες μετά τον τοκετό υποφέρουν άδικα και δυσκολεύονται να θηλάσουν και να φροντίσουν τα παιδιά τους.  Κάτι τέτοιο είναι απολύτως βέβαιο, δεν είναι γνώμη μου, εφ’όσον οι περισσότερες κάνουν καισαρική ή περινεοτομή και μακράν οι περισσότερες καισαρικές και περινεοτομές είναι εντελώς περιττές.   Αυτό δεν αυξάνει μόνο την επιλόχεια κατάθληψη και τα ενδο-οικογενειακά προβλήματα, αλλά οι τόσες πολλές καισαρικές επιβαρύνουν τρομερά και την οικονομία ολόκληρης της χώρας.  

Για όλους αυτούς τους λόγους λοιπόν, αποφάσισα πως θα προσπαθήσω να γεννήσω σε μαιευτήριο με φυσικό τοκετό, με την ενεργή συμπαράσταση του συζύγου μου, και είπαμε πως μαζί θα κάναμε ότι περνούσε από το χέρι μας, ώστε να προετοιμαστούμε σωστά για αυτό, όσο και να μας κόστιζε σε χρόνο, κόπο ή χρήματα.

Δυστυχώς όμως, κατά τον 7^ο μήνα ανακάληψα πως δεν είναι έτσι απλά τα πράγματα.  Σε κάθε μαιευτήριο της πόλης μας,  μας διαβεβαίωσαν πως δεν επιτρέπουν  τον φυσικό τοκετό (γιατί δεν έχουν εκπαιδευμένο προσωπικό για κάτι τέτοιο), ενώ  η γραμματέας του  Σύλλογου Μαιών ήταν απολύτως σίγουρη πως δεν υπάρχει έμπειρη μαία για τις γυναίκες που τον επιθυμούν, για εκατοντάδες χιλιόμετρα σε κάθε κατεύθυνση.   Ακόμα και όσες γέννησαν «τυχαία» φυσικά,  γιατί έφτασαν την τελευταία ώρα στο νοσοκομείο, δεν κατάφεραν να αποφύγουν την περινεοτομή και τον ορό στο 3^ο στάδιο του τοκετού!

 Στην πόλη μας, η καισαρική είναι ο «φυσιολογικός τοκετός» καθώς είναι σε ποσοστό άνω του 80%.   Στατιστικά αποδεδηγμένα,  αν είσαι έγκυος μάλλον στο χειρουργείο θα καταλήξεις.  Οι υπόλοιποι τοκετοί ξεκινούν σχεδόν όλοι με πρόκληση (δακτυλική αποκόλληση υμένων, συνθετικές ορμόνες, ρήξη υμένων) και καταλήγουν με περινεοτομή οι  99%..  Προκαλούνται προβλήματα υγείας σε δεκάδες νεογέννητα κάθε μήνα, (από εμβρυούλκους, βεντούζες, αναπνευστικά προβλήματα, προωρότητα λόγο περιττής βεβιασμένης καισαρικής) τα οποία κρατούν πάντα γεμάτη την μονάδα νεογνών.  Αυτή είναι η πραγματικότητα στην πόλη μου, όσο και αν σοκάρει.  Σε πολλά μέρη της Ελλάδος είναι η ίδια κατάσταση.  Οι εφημερίδες συμφωνούν:  υπολογίζουν πως το ποσοστό καισαρικών στο 70% των εγκύων.   Με βάση τις οδηγίες του Παγκοσμίου Οργανισμού Υγείας, οι καισαρικές πρέπει να μειωθούν μέχρι να πέσουν στο 10-15%,  ακόμα και σε μεγάλα κέντρα υγείας με πολλές επίτοκες «υψηλού κινδύνου»,  γιατί το πολύ τόσες δικαιολογούν οι λόγοι υγείας σε κάθε γωνία του πλανήτη.  

Γιατί επιτρέπουμε τόσες πολλές καισαρικές "ρουτίνας" ;  Η ζημιά για την υγεία και το Ελληνικό κράτος είναι ανυπολόγιστη!  Υπολογίσετε ΌΛΑ τα έξοδα της καισαρικής: το κόστος του χειρουργείου, τις παραπάνω ημέρες στο μαιευτήριο, συχνή χρήση θερμοκοιτίδων, φάρμακα και αντιβίωσεις, επιπλοκές που απαιτούν επιστροφή και παραμονή στο νοσοκομείο, πρόκληση τραυματισμού (κοψίματα στο πρόσωπο), προώρότητες, αναπνευστικά ίκτερος κλπ. στο βρέφος,  στην μητέρα αμηχές στην ουροδόχο κύστη, το  έντερο και άλλα εσωτερικά όργανα, δυσκολίες σε επόμενες εγκυμοσύνες (πχ. προβλήματα στον πλακούντα, αποβολές), χρόνια προβλήματα υγείας και φυσικά παρεμπόδιση της ομαλής εδραίωσης του θηλασμού.  Νομίζετε πως μια καισαρική «κρατάει λίγο»; Ναι, λίγο κρατάει....  Αλλά ΜΟΝΟ για τον γιατρό!

Κατάλαβα πως ο μόνος τρόπος για να έχω μια καλή πιθανότητα να αποφύγω την καισαρική ήταν με το οργανώσω έναν τοκετό στο σπίτι. 

Ήταν μια απόφαση που πήρα για να προστατεύσω τον παιδί μου και μετά τον εαυτό μου. Δεν ήταν η πρώτη μου επιλογή.   Ήθελα φυσικό τοκετό σε μαιευτήριο, ώστε να είμαι ακριβώς δίπλα στο χειρουργείο αν το χρειαστώ (αντί για 15 λεπτά απόσταση στο σπίτι).   Αν  κάτι πήγαινε στραβά ή δεν προλάβαιναν να έρθουν οι μαίαες  (όλοι αυτό με ρωτάνε);    Θα κατέληγα εκεί που θα κατέληγα ούτως ή άλλως, άρα άξιζε μια προσπάθεια!   Δεν πηδάς στον γκρεμό προκαταβολικά!  Προσπαθείς πρώτα να δεις αν μπορείς να κατέβεις το βουνό χωρίς γρατζουνιά... 

Ίσως να υπάρχουν και γυναικολόγοι με ήθος στην πόλη μου, αλλά δεν άκουσα ποτέ για κανέναν που να επέτρεψε φυσικό τοκετό σε καμία περίπτωση, όσο και να έψαξα.   Άλλαξα τρείς γιατρούς στην προσπάθεια να βρω έναν που θα σεβόταν πως ΕΙΜΑΙ ΚΑΛΑ και θέλω απλώς να γεννήσω.  Η άρνηση των γιατρών μου να με αντιμετωπίσουν σαν ενήλικο άνθρωπο με δικαιώματα πάνω στο ίδιο μου το σώμα, ήταν κάτι το εξωφρενικό για μένα. 

Τώρα αναγνωρίζω  πως με τους γιατρούς μου δεν είχαμε ποτέ τον ίδιο στόχο. Εγώ ήθελα να προσπαθήσω για το ΚΑΛΥΤΕΡΟ για εμένα και το παιδί και να ρισκάρω να πάρω φάρμακα ή να κάνω επικίνδυνες επεμβάσεις μόνο αν υπάρχει πρόβλημα υγείας και όχι προκαταβολικά.   Ενώ εκείνοι είχαν βασικό μέλημα το να βολέψουν το πρόγραμμά τους χωρίς να πεθάνει κανένα παιδί ή (ακόμα χειρότερα) καμία γυναίκα.  Δεν επιδίωκαν ποτέ το «καλύτερο», απλά να μην πεθάνουμε.  Το ποιες μακροχρόνιες επιπτώσεις θα είχε ο τοκετός σε εμένα ή στο παιδί μου, δεν τους ενδιέφερε, φτάνει να ζούσαμε στο τέλος της ημέρας, για να μην κατέληγαν στα δικαστήρια και φτάνει να μην τους «τρώγαμε» πολύ χρόνο.

Τώρα που κάποιοι γιατροί έχουν βάλει στο στόχαστρο όσους πραγματοποιούν τοκετούς στο σπίτι, δεν είναι γιατί ενδιαφέρονται για την υγεία των μητέρων και των βρεφών.   Αν ενδιαφερόντουσαν για την υγεία, η Ελλάδα δεν θα είχε τα υψιλότερα ποσοστά καισαρικών και περινεοτομών στον κόσμο. 

Ο σκοπός τους είναι προφανής:  να συντηρίσουν τον φόβο των γυναικών για τον τοκετό.  Όλοι ξέρουμε πως  θα προτιμήσουν ποτέ να γεννούν στο σπίτι πολλές Ε λληνίδες.  Όμως όσο πραγματοποιούνται τοκετοί στο σπίτι, μαθαίνουν όλο και περισσότερες πως ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΔΥΣΚΟΛΟ να γεννήσεις.   Μαθαίνουν δηλαδή να φοβούνται λιγότερο οι γυναίκες και αρχίζουν να κάνουν ερωτήσεις.    Η πρόεδρος του Συλλόγου Μαιών Θεσσαλονίκης δεν κήρυξε τον πόλεμο στον τοκετό στο σπίτι.  Κήρυξε τον πόλεμο στην ελεύθερη σκέψη και βούληση των Ελλήνων γονέων.  Σίγουρα δεν θα τολμούσε  κάτι τέτοιο χωρίς την υποστήρηξη γυναικολόγων, ηθική και οικονομική. 

Από πίσω της είναι όσοι φοβούνται πως αύριο θα έχουν πολλές γυναίκες την απαίτηση να προσπαθήσουν για φυσικό τοκετό στο μαιευτήριο.  Γιατί:   α) ούτε ξέρουν πως γίνεται κάτι τέτοιο (δεν το έχουν δει ποτέ)  και β) δεν έχουν τον χρόνο για τοκετούς χωρίς προκαθορισμένη αρχή, ελεγχόμενη διάρκεια και ακριβή ώρα λήξης.       Αν οι Ελληνίδες φοβούνται λιγότερο, το αμέσως επόμενο θα είναι να μειωθούν πολύ οι καισαρικές.   Πως θα το διαχειρηστούν όλο αυτό;   Ακριβώς όπως οι γυναικολόγοι στις υπόλοιπες Ευρωπαικές χώρες:  Θα πρέπει να αναζητήσουν την βοήθεια των πιο έμπειρων μαιών για να τα βγάλουν πέρα.

Ο τοκετός στο σπίτι δεν ταιριάζει σε όλες και ούτε αρέσει σε όλες.  Όμως δίνει σε ΟΛΕΣ  θάρρος και δύναμη, ελπίδα και εμπιστοσύνη στο γυναικείο σώμα, είτε τον επιλέξουν είτε όχι.  Φτάνει μόνο να ακούσουν μια γυναίκα να περιγράφει την εμπειρία της, για να εμψυχωθούν.  Τελικά ακόμα και εγώ κατάφερα να ξεπεράσω τους φόβους μου και να ξεφύγω από τον «μπαμπούλα του τοκετού».  Από ότι φαίνεται δεν πηγαίνει στα σπίτια.   Γέννησα πολύ όμορφα, ανώδυνα και γρήγορα στην αγκαλιά του άντρα μου και την άνεση του σπιτιού μου, με μαίες που με σέβονται και γνωρίζουν και τις πραγματικές ανάγκες των νεογέννητων παιδιών.   Αν κατάφερα εγώ να ξεπεράσω την φοβία μου για τον τοκετό και να σκεφτώ, σίγουρα θα μπορεί η ΚΑΘΕ γυναίκα, φτάνει να το θέλει.  

                                     

                                                                                                      

Στέλλα Λουίζα Ματθαίου

03/03/13

"

HVBAC γενησαμε στο σπιτι μετα απο καισαρικη!

Θα γραψω οσες περισσοτερες λεπτομερειες μπορω με την ελπιδα να δωσω δυναμη ,οπως αντιστοιχα πηρα κι εγω απο παρομοιες ιστοριες που διαβαζα και ακουγα ..


Την Τριτη (40+6) ηρθε η μαια μας σπιτι να μας δει.Την προηγουμενη μερα ειχαμε παει στο ιατρειο της γιατρου , καναμε βελονισμο και μοξα και ειδαμε τον μπεμπη. Ολα πολυ καλα, συσπασεις πολυ αραιες, μικρες και ακανονιστες. Ομπεμπης χαμηλα ,χωρις να εχει ομως εμπεδωθει και ο τραχηλος ειχε εξαλειφθεί.

 Περπατουσαμε ολη  μερα και ενδιαμεσα βελονισμο.. οταν ειχα συσπαση σταματουσαμε , κρατιομουν πανω της και εκανα αναπνοες.Ολη μερα ειχε εναν υπεροχο ηλιο. Ενιωθα πως ολη η φυση μου στελνει σημαδια οτι ειναι με το μερος μου. Δεν υπηρχε πονος ,μονο σφηξιμο στη μητρα και αναπνοη για να πηγαινουμε με το ρυθμο της. Το βραδυ πριν φυγει ειχα διαστολη 4 και ακομα δεν ειχα νιωσει τιποτα!

 Κατα τις 10 ξαναπηγα μια ωρα περπατημα με το Γιαννη .Του εδειξα τις αμυγδαλιες που ειχαν ανθισει ολες την πρηγουμενη μερα -στη γειτονια μας τουλαχιστον- και του ειπα αυτο περιμενε ο γιος μας για να το αποφασισει! :) Βαλαμε λιγα κλαδια στο τραπεζι.Πιο νωρις ειχα δωσει την Ιριδα στους δικους μου για πρωτη φορα :( ειχα πολυ αγχος πως θα τα παει...τελικα  πεσαμε για υπνο κατακουρασμενοι.

 2:33 πεταχτηκα απο τον πονο. Ειδα στο μπανιο λιγο αιμα και ξυπνησα το Γιαννη γελωντας ''ξεκιναμε: :) ''  Αναψαμε παντου κερακια , βαλαμε μουσικη (το soundtrack του orgasmic birth) και κολλησαμε στους τοιχους τις εικονες που ειχα ετοιμασει.

 Οι συσπασεις προχωρουσαν αργα και ολο και πιο εντονα (ποσο σοφα ειναι κανονισμενα ολα..!) Μετα απο μια ωρα ηρθε και η Μαρια κι αρχισαμε το βελονισμο ξανα. Σε καθε συσπαση καθομουν στα τεσσερα ,αφηνα το βαρος μου και με κρατουσε ειτε ο ενας ,ειτε ο αλλος ενω εκανα αναπνοες. Πλεον δεν υπηρχε χρονος..πηγαιναμε σε  ολα τα δωματια ..πανω ..κατω..

 Καποια στιγμη ηρθε η Ιζαμπελ. Δεν μου αρεσε που προστεθηκε νεο προσωπο στο χωρο (πως γενανε στα νσοκομεια Θεε μου!!?) αλλα μολις ηρθε κοντα μου εγινε αμεσως ενα με 'την ομαδα μου'.

 Με χαιδευαν ,μου μιλουσαν ,με κρατουσαν ,ανεπνεαν μαζι μου..Πρεπει να ειπα οτι δεν αντεχω αλλο καποια στιγμη, αλλα οταν δεν απαντησε κανεις ,καταλαβα οτι εχουμε πολυ ακομα.. Βεβαια δεν ηξερα ποσο πολυ αντεχω ακομα!!!

 Αναμεσα στις συσπασεις χανομουν, εφευγα, κοιμομουν , ονειρευομουν..δεν ημουν εκει παντως. και ξανα .. αναπνοες, φωνες -Λεμπουαγιε- και επαφη με το μωρο μου να μη φοβαται. Η φωνη και η ζεστασια της Ελενης -που ειχαμε κανει την προετοιμασια- ειχε γινει ενα με το περιβαλλον κι εμενα. Ο Γιαννης με επιανε , αφηνομουν ενω γονατιζα και με κρατουσε την υπολοιπη στον αερα.

 Καποια στιγμη μπηκαμε στην μπανιερα. Εγω στα τεσσερα κι ο Γιαννης καθιστος μπροστα μου να με κραταει . Η Ιζαμπελ και η Μαριαμου εριχναν ζεστο νερο στην πλατη, ηταν τελειο και ανακουφιστικο. Οταν ομως γεμισε η μπανιερα δε μαρεσε η αισθηση της ανωσης και βγηκα.

 Καποια αλλη  στιγμη ανεβοκατεβαιναμε τη σκαλα δυο-δυο τα σκαλια. Καθετι που θελαμε να κανουμε , διαφορετικο,  επρεπε να περιμενουμε να περασει μια  συσπαση για να μη μας 'βρει στο δρομο'. Στη σκαλα προλαβαινα να ανεβω η να κατεβω 3 διπλα σκαλια κι ερχοταν παλι το κυμα. Εκει στη μεση γονατιζα ,καποιος μου εβαζε ενα μαξιλαρι σενα σκαλι για το κεφαλι, καποιος αλλος μια κουνερτα σενα αλλο για τα γονατα, καποιος με αγγιζε

 Καποια αλλη στιγμη θυμαμαι βρεγμενες ζεστες πετσετες στην κοιλια και την πλατη.
 Πρεπει να ηταν πρωι οταν πηγαμε στο δωματιο μας και ξαπλωσα στο κρεβατι στο πλαι. Μου  φανηκε οτι περασαμε ετσι εναν χρονο και απειρες συσπασεις. Ενδιαμεσα εφευγα τελειως πια..δεν ηταν υπνος , δεν ηταν ονειρο, δεν ξερω τι ηταν. Ο πονος ηταν  τοσο εντονος που δεν εκανα τιποτα πια, δεν αντιδρουσα καν. Θυμαμαι τα ματια της Μαριας , του Γιαννη  και την Ιζαμπελ να ου κανει ρεφλεξολογια, ηταν λυτρωτικα υπεροχο εκεινη τη στιγμη αυτο και ευτυχως για μενα δε σταματησε ουτε στιγμη! -δεν ξερω τι γνωμη θα ειχαν τα χερακια της :) - Πρεπει ταυτοχρονα να εκαναν  και βελονισμο γιατι ενιωθα ενδιαμεσα κατι τσιμπηματακια. Παντα κρατουσα το χερι καποιου..  Ενιωθα οτι αυτες οι 'λεπτομερειες' -μονο λεπτομερειες δεν ειναι!!!- ηταν που με κρατουσαν. Ειχα τρεις αγγελους μαζι μου ,που εκαναν ο,τι ακριβως ηθελα χωρις να το ζητησω, χωρις καν να ξερω οτι αυτο ειναι που θελω εκεινη τη στιγμη..

 Νομιζω πως ολοι ηταν εξουθενωμενοι. Η Ιζαμπελ απο δυο  απανωτους τοκετους ,  η Μαρια μετα απο ολοημερο περπατημα μαζι μου και λιγες ωρες υπνο και ο Γιαννης μια απτα ιδια , ετοιμος να του πεσουν τα χερια απο το σηκωμα. Του ειπαν να ξαπλωσει διπλα μου και πρεπει να κοιμηθηκε για 5 λεπτα.

 Με εβαλαν στα τεσσερα πανω στο κρεβατι. Μεχρι εκεινη τη στιγμη δεν ειχα ζησει τιποτα.. οι συσπασεις ηταν εξωπραγματικες  και ημουν σιγουρη οτι οι φωνες μου ακουγονταν σε ολο το συμπαν! Αργοτερα μου ειπε ο Γιαννης οτι δεν ηταν καν δυνατες αλλα ηταν απο μεσα μου σαν βραχναδα. Εβλεπα  μπροστα μου το λιονταρι -του Μισελ Ονταν- κι ενιωθα οτι ειμαστε ενα. Δεν με κρατουσε τιποτα , κρατουσα τα καγκελα του κρεβατιου και κουνιομουν μπρος πισω. Το βλεμμα μου ειχε περαει χιλιες πυλες και κατεληγε καπου αλλου, δεν ξερω που.. Ειχε μια απιστευτη καταιγιδα και καθε βροντη τη διαδεχοταν μια συσπαση. Ακομα ενιωθα ολη τη φυση με το μερος μου οπως κι οταν ειχαμε ξεκινησει! -παιχνιδια του  μυαλου αραγε? ποιος ξερει..-

 Ακουσα ενα 'παφ!' και ενιωσα μια ζεστη εκρηξη και πλημμυρα, σπασανε και τα νερα! Εβλεπαν τα μαλλια, εκει ενιωσα πρωτη φορα την αισθηση  να θελω να σπρωξω, ενιωθα οτι τα κανω ολα σωστα αλλα μου ελεγαν οτι σφιγγομαι αντι να αφηνομαι :( δεν μπορουσα να ελεγξω το σωμα μου να μην το κανει. Κι ενω η μητρα μου εσπρωχνε το μωρο εξω , εγω το κρατουσα μεσα -γιαυτο πονουσα τοσο- θυμαμαι την τελεια αισθηση της καυτης  κομπρεσας στο περινεο..!! :)

 Ηρθε η στιγμη που ενιωσα , πιστεψα οτι δεν θα τα καταφερω. Δεν με ενοιαζε , δεν στεναχωρηθηκα , ειπα στον εαυτο μου απλα οτι εκανα τα παντα και δεν μπορω αλλο.  Ας πεθανω ,ας πεθανουμε.. -ειναι το σημειο που μου ειχε πει η Κατερινα (hvbac)  και η Ειρηνη (hb) οτι αν φτασεις σημαινει  οτι γενας- κατι πρεπει να τους ειπα και ακουσα την Ιζαμπελ να  λεει "δε γινεται Μιρελλα μου.. γενας!!"

 Μου ειπαν να παμε στο μπανιο και μου φανηκε αδιανοητο! Μολις σηκωθηκα ειπα μεσα μου 'τωρα θα γενησω, αυτο ηταν'. Το  ειχα αποφασισει. Απο  το δωματιο ως το μπανιο φανηκε ολη η προετοιμασια που ειχαμε κανει τοσους μηνες με την Ιζαμπελ. Αυτο το 'απλο' "γενναω ευκολα  ενα υγιες μωρο" που  ειχαμε βγαλει απο μεσα μου και ειχα γραψει στον καθρεφτη  του μπανιου και στο παραθυρο του δωματιου :)

 Καθησα στη λεκανη και ο Γιαννης γονατιστος μπροστα μου -τι θα εκανα χωρις εκεινον!!- Δεν τους ειπα τιποτα .. εβαλα το ενα χερι γυρω απτο λαιμο του και το αλλο απο κατω μου κι εκανα αυτο που ειχα αποφασισει..εβγαλα το μισο κεφαλακι. Δεν υπηρχε καθολου πονος πια. Εκανα οτι επρεπε με  το χερι μου  για να μη σκιστω και με το σωμα μου για να βοηθησω το μωρο ,σαν να ηξερα απο παντα! "Ιζαμπεεεεεεελ εβγαλα το κεφαλι!" Ενιωσα οτι ολοι πανικοβληθηκαν -φανταζομαι για να μη γεννησω στη λεκανη!χαχαχα!- και το ευχαριστηθηκα -χεχεχ!- Εβαλε το χερι της να δει και της το τραβηξα,ηθελα να βγαλω ολο το κεφαλι και να το κανω μονη μου. Παρολο που δεν κοιτουσα , εβλεπα τα παντα μπροστα μου. Δε με αφησαν ομως.. ο Γιαννης επεσε πισω και με τραβηξε πανω του. Εσπρωξα αλλη μια για να βγει το υπολοιπο κεφαλακι και μου ειπε να σπρωξω παλι για το σωμα. Μπερδευτηκα για μια στιγμη γιατι δεν ενιωθα τιποτα αλλα το εκανα τελικα :)

 Αργοτερα μου ειπε ο Γιαννης οτι ειχε πεσει πανω στο καλοριφερ και καιγοταν ενω παραλληλα του δαγκωνα το χερι, αλλα δεν κουνιοταν για να μην 'ενοχλησει'!! :) :)

 Δεν τον ακουγα και ρωτουσα γιατι δεν κλαιει.. "μα  δεν εχει  λογο κλαψει, ειναι μια  χαρα!!" :) Οπως ημουν στα τεσσερα τον εβαλε στο πατωμα μπροστα  μου τυλιγμενο σε μια πετσετα. Αποι εκεινη τη στιγμη και για αρκετη ωρα ημουν απλα θεατης. Δεν αισθανομουν τιποτα, μονο εβλεπα. Τις εκρασεις του Γιαννη ,το μωρο ,την Ιζαμπελ ,τη Μαρια.. Το μονο που ενιωθα -για πρωτη φορα- ηταν φοβος.. αν βγει ολοκληρος ο πλακουντας, αν ανοιξε η καισαρικη, αν ειναι ενταξει το μωρο.. χιλια δυο σεναρια. Τους ενιωθα ολους τσαντισμενους που δεν ειχα κανενα συναισθημα.. μα τι αλλο ηθελαν να κανω!

 Γενηθηκε και ο πλακουντας, σε χρονο μηδεν ειχαν καθαρισει τα παντα κι εμεινα μονη μου με το μωρο. Ξαφνικα πηρα μια ανασα σαν αυτη που παιρνουν στις ταινιες αυτοι που εχουν πνιγει κι επανερχονται.. κι εβαλα τα κλαματα. Ηταν σαν να γενησα μολις εκεινη τη στιγμη, σαν να ειχα πατησει παυση στο χρονο απο τη στιγμη που βγηκε απο  μεσα μου και να την ξαναπατησα παλι τωρα..

 Δεν εκανα κανενα ραμμα δεν χρειαστηκα καμια 'βοηθεια' σε κατι. Δυο μερες μετα με ειδε η Ιζαμπελ και μου ειπε 'έισαι σαν να μην εχεις γενησει' :)

  Η Ιριδα ηταν τελεια.. κοιμηθηκε στους παππουδες ολο το βραδυ   , ξυπνησε εφαγε ..υπεροχη! Σαν να το ηξερε.. απο την Τεταρτη εχει γινει  με ολη τη σημασια της λεξης 'μεγαλη' αδερφη. :) :) :)

 Δεν θελω να μπω στη διαδικασια να συγκρινω τους τοκετους μου ,νιωθω πως συγκρινω τα παιδια μου και δε μαρεσει. Εχω ζησει τα δυο ακρα , μια προγραμματισμενη -αναιτια- καισαρικη κι εναν φυσικο μη παρεμβατικο τοκετο. Μου κανει τρομερη εντυπωση πως αντιδραει το σωμα ,η ψυχη και το μυαλο μας αλλα και το μωρο στην ανθρωπινη βια του χειρουργειου και πως στην πραγματικη φυσικη διαδικασια του τοκετου..

 Θεωρω τις γυναικες που βιωνουν φυσιολογικο τοκετο σε νοσοκομειο ηρωιδες. Δεν νομιζω να τα καταφερνα.. η παραμικρη ενοχληση μου χαλουσε την ηρεμια μου και με αποδιοργανωνε.. υπηρξαν στιγμες που δεν αφηνα ουτε το Γιαννη να με ακουμπαει!!

 Αν ομως ημουν σε νοσοκομειο θα ειχα ζητησει οχι μονο επισκληριδιο..αλλα κι ολα τα παυσιπονα του κοσμου!! Χαιρομαι που δεν το εκανα κι ετσι εμεινα σε επαφη με το μωρο μου ολη την ωρα ..  δεν τον αφησα στιγμη να ποναει μονος του.. τα ζησαμε ολα μαζι.

 -ξεχασα τα βασικα! προσθετω λοιπον! γεννηθηκε περιπου 3700 και 53.5 ποντους.  Δεν ξερουμε το βαρος του γιατι δεν τον ζυγισαμε  για αρκετες ωρες . Επισης δεν εκανε ενεση βιταμινης Κ ,δεν του βαλαμε κολλυριο στα ματακια, δεν εκανε μπανιο μεχρι την επομενη μερα και φυσικα  δεν αποχωριστηκε τη μαμα του ουτε  στιγμη! 4 ημερων καναμε το πρωτο μας περιπατο εξω! :) -

ISABEL ΜΑΡΙΑ ΓΙΑΝΝΗ ΚΑΙ ΕΛΕΝΗ 

εισαστε αγγελοι

:)

"

Πως Επέλεξα Τον Φυσιολογικό Τοκετό

ΤΗΣ ΣΤΕΛΛΑΣ ΑΠΟ ΕΔΩ


Το φθινόπωρο του 2011 που έμαθα πως είμαι έγκυος, δεν ήξερα απολύτως τίποτα για τον τοκετό των ανθρώπων (μόνο των ζώων!). Είχα πιστέψει στο 100% τα παραμύθια που μας πουλάει η τηλεόραση, το σινεμά και η κοινωνία, που λένε πως η γυναίκα είναι πλάσμα καλό και χρυσό, αλλά στην γέννα δεν τα πάει και πολύ καλά. Από μικρή που ήμουν, η μητέρα μου φρόντισε να με κάνει να φοβάμαι βαθιά την γέννα, ως ένα απαραίτητο πλην εφιαλτικό πέρασμα στο να γίνω μητέρα. Κάπου, κάπου, είχα πετύχει ακόμα και άρθρα γιατρών που έλεγαν πως τα μωρά των ανθρώπων έχουν πολύ μεγάλο κεφάλι για την μητέρα τους και γι’αυτό βγαίνουν «Κάπως πρόωρα» και άρα ευάλωτα σε σχέση με τα άλλα ζώα. Αυτό μου έκανε πολύ εντύπωση, παρ’όλο που ο άνθρωπος είναι από τα πιο αδύναμα ζώα για το μέγεθός του γενικότερα και έχει πολλά άλλα μειονεκτήματα (πχ. την έλλειψη ταχύτητας ή τριχώματος).
Σκεφτόμουν πως στα άλλα θηλαστικά, μόνο τα μωρά των μηρυκαστικών  των ελεφάντων και των αλόγων είναι δυνατότερα από των ανθρώπων. Αυτά τα ζώα περπατούν αμέσως μετά τη γέννα γιατί είναι θηράματα και πρέπει να μπορούν να φύγουν με την υπόλοιπη αγέλη. Τα νεογέννητα σκυλάκια και γατάκια όμως, είναι εντελώς τυφλά και κουφά για δέκα μέρες τουλάχιστον μετά την γέννα, οι χιμπατζήδες και τα άλλα μεγάλα πρωτεύοντα ζώα είναι ακόμα πιο ευάλωτα μωρά (κολλημένα στην ράχη της μητέρας τους για χρόνια ολόκληρα)... άρα κάνουν λάθος κάποιοι γυναικολόγοι. Το ανθρώπινο μωρό ΔΕΝ «γεννιέται νωρίς και ευαίσθητο γιατί έχει μεγάλο κεφάλι». Μια χαρά στην ώρα του γεννιέται (και ούτε έχει μεγάλο κεφάλι!) και βλέπει και ακούει πολύ καλύτερα από πολλά άλλα θηλαστικά, έχει δυνατή όσφηνση και πολύ, πολύ δυνατή φωνή για να φροντίζει να το τρέφει σωστά η μαμά του. Υπερτερεί!
Όσο μάθαινα για τον τοκετό, εντυπωσιαζόμουν από το πόσο ΛΙΓΑ γνωρίζει οι κοινωνία μας για την γέννηση και την φροντίδα των μωρών της! Γέννησα το 2012 και είχα φτάσει αισίως τα 38 έτη μέχρι να μείνω έγκυος... θα έπρεπε από την απλή καθημερινότητα και μόνο να ήξερα κάποια βασικά πράματα. Από φίλες, την τηλεόραση κλπ. να ήμουν πιο ενήμερη... αλλά συνειδητοποίησα πως ΟΥΤΕ ήξερα τίποτα και ΟΥΤΕ είχα κάποια που στο άμεσο περιβάλλον μου που θα μπορούσε να μου δώσει μερικές απλές πληροφορίες και συμβουλές. Ακόμα και οι φίλες και συγγενείς μου που είχαν γεννήσει, ή δεν ήξεραν κάτι χρήσιμο για τον τοκετό ή είχαν τραυματιστεί τόσο βαθιά ψυχικά από την εμπειρία τους που δεν μπορούσαν να αρθρώσουν λέξη για το θέμα. Τότε ήταν που αναγκάστηκα να μάθω περισσότερα για να μην κάνω καμιά βλακεία σ’αυτό το «υπερευαίσθητο» πλάσμα που θα γεννούσα σε λίγους μήνες.
Αρχικά είχα σκοπό να μάθω αν πρέπει να κάνω καισαρική ή όχι, και αν όχι, ποια ωραία ναρκωτικά μπορώ να πάρω για να απαλύνουν τον πόνο του φυσιολογικού τοκετού, χωρίς να ρισκάρω να πειράξω το μωρό. Σε λίγα λεπτά μόνο, έμαθα πως η καισαρική αποκλείεται για τους σκοπούς μου. Με τα λεγόμενα της παγκοσμίου φήμης γυναικολόγου Dr. Christiane Northrup MD, η καισαρική έχει ρίσκο για:
1) Θάνατο της μητέρας (5 εώς 7 φορές μεγαλύτερο από τον κολπικό τοκετό).
2) Τραύμα στην ουροδόχο κύστη, μήτρα και αιμοφόρα αγγεία με αιμορραγία.
3) Ατυχήματα με την αναισθησία.
4) Θρόμβοι αίματος στα πόδια.
5) Πνευμονικό οίδημα
6) Παραλυσία του εντέρου
7) Ενδομητρίτιδα –βαριά μόλυνση της μήτρας από ενδονοσοκομειακό μικρόβιο (εως και 50 φορές μεγαλύτερο).
8) Δυσκολία στις καθημερινές κινήσεις για δύο μήνες μετά το χειρουργείο (10%).
9) Υπερβολικό πόνο στο σημείο του χειρουργείου (λένε μία στις τέσσερις γυναίκες).
10) Πόνο που παραμένει έξη μήνες μετά το χειρουργείο (περιγράφουν μία στις 14 γυναίκες).
11) Επαναφορά στο νοσοκομείο μετά, για πρόβλημα υγείας (2 φορές πιο πιθανό).
12) Οι εσωτερικές ουλές να προκαλούν προβλήματα στην ουροδόχο κύστη, πόνο στο σεξ, πόνο στην πυελική χώρα.
13) Επιπτώσεις την γονιμότητα  όπως στείρωση, θάνατος εμβρύου ή πρόωρος τοκετός.
14) Μεγαλύτερη πιθανότητα να γεννηθεί νεκρό παιδί μελλοντικής εγκυμοσύνης.
15) Μεγαλύτερη πιθανότητα για προβλήματα στον πλακούντα στις επόμενες εγκυμοσύνες, όπως Placenta Accreta (όπου ο πλακούντας περνάει το τοίχωμα της μήτρας και προκαλεί έντονη αιμορραγία και πιθανή ανάγκη για ολική αφαίρεση μήτρας.
16) Αναπνευστικά προβλήματα στο νεογέννητο εξ’αιτίας έστω και ελάχιστης προωρότητας.
17) Αναπνευστικά προβλήματα (και σοβαρά που προκαλούν μόνιμη εγκεφαλική βλάβη) εξ’αιτίας της νάρκωσης.
18) Προβλήματα στον θηλασμό από την νάρκωση, την καθυστέρηση της μητέρας να συνέλθει από το χειρουργείο και ακόμα και την ελάχιστη προωρότητα του βρέφους.
19) Να κοπεί το βρέφος κατά λάθος στο χειρουργείο από το νυστέρι του γιατρού (ένα μωρό στα 200).
20) Χαμηλότερο σκορ Apgar (50% πιο πιθανό).
21) Ανάγκη για μονάδα νεογνών και 24 ωρη παρακολούθηση (5 φορές πιο πιθανό).
22) Μεγαλύτερη πιθανότητα για αλλεργίες, άσθμα, διαβήτη, καρκίνο των όρχεων και λευχαιμία.
(Το παραπάνω είναι ακριβής μετάφραση αποσπάσματος του μπεστ-σέλλερ “Woman's Bodies, Woman's Wisdom”, Dr. C.Northrup MD)
Πραγματικά, είναι άξιο απορίας πως τόσες γυναίκες στην Ελλάδα αποδέχονται τον φόβο τους για τον τοκετό ως καλή δικαιολογία για να ρισκάρουν όλα τα παραπάνω.
Και το χειρότερο; Επιλέγουν και την ολική νάρκωση αντί για την ραχιαία αναισθησία και τα «παίζουν όλα για όλα» όπως λέμε στην πόκα! Ή μήπως δεν φροντίζουν να ενημερώνονται;

Απορρίπτοντας λοιπόν την καισαρική σχεδόν αμέσως, συνέχισα την έρευνα (με βάση πάντα τον φόβο μου για τον τοκετό, αλλά πρώτο μέλημα την υγεία του βρέφους) για τα φάρμακα και τα ναρκωτικά που μπορώ να πάρω. Το σκεπτικό μου ήταν να τα ΠΑΡΩ ΟΛΑ, εκτός από όσα θα επηρέαζαν αρνητικά το παιδί. Δεν υπάρχει όμως κανένα τέτοιο ακόμα! Δυστυχώς... Και ήθελα τόσο να δοκιμάσω έστω την επισκληρίδιο αναισθησία! Πως να το κάνω όμως, όταν θα μαστούρωνα και το νεογέννητο μωρό μου; Δεν πρόσεχα σε όλη την εγκυμοσύνη (ούτε τσιγαράκι η καημενούλα! Και ΝΑ οι bio οι σαλάτες και τα γάλατα..) για να το φαρμακώσω το μωράκι στο τέλος... Και που ξέρεις; Μπορεί να πάει κάτι στραβά και να πρέπει να ρισκάρω με φάρμακα η και καισαρική ακόμα (άρα ραχιαία ή ολική αναισθησία), άρα πως να αποφασίσω να ξεκινήσω με φάρμακα από την αρχή χωρίς λόγο; Χωρίς καν να δω αν αντέχω τον πόνο του φυσικού τοκετού πρώτα;

Το καλύτερο που έχει να προσφέρει σήμερα η επιστήμη, η «Άγια Επισκληρίδιος» στην καλύτερη περίπτωση θα επηρεάσει αρνητικά τον θηλασμό από την πλευρά του μωρού (μειώνει τα ανακλαστικά του μωρού για τουλάχιστον 30 ημέρες λένε οι έρευνες και ας μην επηρεάσει το σκορ Αpgar).

Αλλά και από την μεριά της μητέρας, η επισκληρίδιος επηρεάζει αρνητικά την ικανότητά της να θηλάσει. Τις πρώτες ώρες μετά τον τοκετό δεν θα είναι στο 100% των ικανοτήτων της, είτε γιατί θα είναι ημιπαράλυτη από τα «υπόλοιπα» του αναισθητικού, είτε γιατί θα έχει πυρετό ως παρενέργεια και θα παίρνει αντιβίωση (και ίσως χρειαστεί καισαρική ως παρενέργεια του πυρετού!), είτε γιατί θα έχει έντονη ρίγη για μιά ολόκληρη ώρα σαν αντίδραση στα φάρμακα, ή θα έχει απίστευτο πονοκέφαλο για πολλές μέρες, ή από τον πόνο από τα ράμματα της περινεοτομής (συνήθως είναι απαραίτητη λόγο της επισκληριδίου). Μάλλον θα αναγκάστηκε να βάλει ορό συνθετικής ωκυτοκίνης (εξ’αιτίας της επισκληριδίου) που μείωσε στο μηδέν την δική της παραγωγή φυσικής ωκυτοκίνης -της υπεύθυνης μεταξύ πολλών άλλων για την αρχή του θηλασμού. Όλα αυτά δεν θα τα έχει μάλλον, αλλά κάποια σίγουρα... και το καθένα είναι εμπόδιο στον θηλασμό που θα θέλει αρκετή προσπάθεια να ξεπεραστεί. Από τα ζώα ξέρω πως ΟΠΟΙΑ παρέμβαση επηρεάζει τον θηλασμό, ΔΕΝ είναι ικανοποιητική και πρέπει να αποφεύγεται πάση θυσία. Ακόμα κι όταν
ένα κουτάβι είναι άρρωστο, πάμε όλη την τοκετο-ομάδα στον κτηνίατρο, για να μην αποχωριστεί πολύ ώρα από το στήθος της μητέρας του.

Ο ορός συνθετικής ωκυτοκίνης που συνήθως συνοδεύει την επισκληρίδιο (γιατί η επισκληρίδιος προκαλεί συχνά αδράνεια μήτρας), προκαλεί έντονους τεχνιτούς πόνους που πιέζουν υπερβολικά την μητέρα και το παιδί στην μήτρα σε βαθμό που δεν οξυγονώνεται καλά (=εμβρυακή δυσχέρεια = λόγος για καισαρική). Ο πόνος είναι πολύ δυνατός σε σύγκριση με τις φυσικές συσπάσεις της μήτρας που κάνουν μεγάλες παύσεις ακριβώς για να μην ταλαιπωρούν το μωρό. Έτσι ο ορός προκαλεί την ανάγκη για επισκληρίδιο για να αντέξει η μητέρα τον πόνο, και η επισκληρίδιος την ανάγκη για ορό (αν η μήτρα αδρανήσει). Και όλ’ αυτά δεν περνούν καθόλου απαρατήρητα από το μωρό που συνεχίζει να υποφέρει να αναπνεύσει το ίδιο από τους τεχνητούς πόνους ακόμα κι όσο η επισκληρίδιος ανακουφίζει την μητέρα του.
Το δίδαγμα: θα έπρεπε να αποφύγω πάση θυσία και τον ορό.

Μετά διάβασα για την περινεοτομή. ΔΕΝ είναι απαραίτητη λέει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας! Τι ωραία! Τι ευχάριστο νέο! Να το διαδώσουμε! Γιατί εδώ στην Ελλάδα κάνουν σχεδόν ΟΛΕΣ και πάντα! Ο Π.Ο.Υ. λέει πως οι περισσότερες γυναίκες του κόσμου (πάνω από τις 9 στις δέκα) μπορούν να γεννήσουν και να μην έχουν κανένα κόψιμο πουθενά και ούτε ένα ράμμα! Για περίμενε... αυτό όμως αυτόματα θα σημαίνει πως δεν είναι άχρηστο το σώμα μας! Πως είναι πλασμένο να γεννήσει με επιτυχία! Δεν είμαστε «σκάρτο εμπόρευμα» ή « ελαττωματικά πλάσματα» εμείς οι γυναίκες, και το έχουν αποδείξει αυτό όλες οι έγκυρες επιστημονικές έρευνες του Π.Ο.Υ. Γιατί δεν μας το λένε η μητέρες μας; Οι φίλες μας; Το ξέρουν άραγε; Ή μήπως δεν έχουν φροντίσει να ενημερωθούν;

Ξαφνικά βρέθηκα σε άλλη ομάδα γυναικών. Από εκεί που φοβόμουν, έγινε μία σκεπτικίστρια  μια ερευνήτρια/κατάσκοπος. Προσπαθούσα να μάθω ΓΙΑΤΙ μας λένε όλοι ψέμματα για τον τοκετό... ποιοί έχουν να κερδίσουν από τον φόβο των γυναικών για το ίδιο τους το σώμα; Ποιοί θα βγάλουν πολλά λεφτά από ένα τόσο χυδαίο ψέμα: «Η Γυναίκα χρειάζεται φάρμακα και νυστέρι για να γεννήσει.» ; Ποιούς τους συμφέρει να μην γνωρίζουμε τι χρειάζεται ένα νεογέννητο μωρό για να γεννηθεί με την μεγαλύτερη ασφάλεια, το μικρότερο ρίσκο;

Και γιατί το έχουν κάνει τόσο δύσκολο να μάθουμε τι ακριβώς χρειάζεται μια γυναίκα για να γεννήσει με ασφάλεια και ηρεμία;

Συνάντησα πολλές γυναίκες του φυσικού τοκετού, που θέλησαν να μην πάρουν φάρμακα στον τοκετό, να τον κάνουν όπως η γιαγιά τους. Διάβασα και πολλές ιστορίες όμορφων
φυσικών τοκετών... είδα πολλά βίντεο ζωντανών τοκετών στο ίντερνετ. Μου έκανε από την αρχή ως το τέλος της έρευνάς μου εντύπωση, το πόσο ΛΙΓΟ έμοιαζε να πονάει ο φυσικός τοκετός σε σχέση με τον «ιατρικά υποβοηθούμενο». Και στις στατιστικές, οι γυναίκες που μιλούν για πόνο στον τοκετό είναι όσες έχουν κάνει επισκληρίδιο! Ίσως γιατί δεν είχαν προετοιμαστεί καθόλου ψυχολογικά για την πιθανότητα πόνου (ούτε η επισκληρίδιος δεν αφαιρεί όλων τον πόνο) ή για τον έντονο πόνο της περινεοτομής και της ανάρρωσης... έχω φίλη που πονούσε επί σαράντα ημέρες στην περινεοτομή της.

Γενικώς πάντως γίνεται μεγάλος ντόρος για τον πόνο. Η γυναίκες του φυσικού λένε «Ήθελα να το κάνω φυσικά.» και όλοι λένε «ΤΙ ΘΑΡΡΟΣ!» ή «Τι εγωισμός!» (οι επικριτές). Ενώ όλες οι έρευνες δείχνουν πως πόνεσαν λιγότερο! Και αν δεν πόνεσαν λιγότερο την ώρα της γέννας, ΣΙΓΟΥΡΑ, και χωρίς καμία αμφιβολία, πόνεσαν λιγότερο (ή καθόλου!) στην ανάρρωσή τους! Αυτό σαν αποτέλεσμα δεν οφελεί μόνο τις ίδιες αλλά και το μωρό τους... μια χαρούμενη και ξεκούραστη μητέρα που δεν πονάει μπορεί πολύ πιο εύκολα να ανταπεξέλθει στις ανάγκες του βρέφους και μάλιστα με πολύ καλή διάθεση.

Εμένα δεν με ΕΝΔΙΕΦΕΡΕ το θέμα του τοκετού τόσο πολύ (όσο το μετά). Άκουγα πως ο φυσικός τοκετός σε δυναμώνει και σε κάνει «άλλη γυναίκα» και καλύτερη μητέρα... αλλά εγώ δεν ένιωθα αδύναμη και δεν ήθελα να γίνω «άλλη γυναίκα». Ήξερα πως ο τοκετός θα κρατήσει λίγες ώρες (ή πολλές) και όπως και να έχει θα περάσουν. Όμορφος τοκετός, άσχημος τοκετός, δεν νομίζω (ακόμα και τώρα) πως έχει ιδιαίτερη σημασία, αν όταν τελειώσει δεν έχεις τραύματα σωματικά και ψυχολογικά.

Σίγουρα δεν είναι ωραίο να σε ακινητοποιούν και να σε τριπάν με βελόνες, να σε δένουν σε μηχάνημα για ώρες και να σου βάζουν καθετήρα. Δεν είναι ωραίο να μην αισθάνεσαι το σώμα σου και να σε κόβουν και να σε ράβουν. Σαφώς και είναι πιο «όμορφο» να είσαι ελεύθερη να κινηθείς και να περπατάς ή να κοιμηθείς αν θες, να κάνεις μπάνιο αν θέλεις, να φας και να πιείς και να σου κάνουν μασάζ όσο γεννάς. Αλλά πιστεύω πως στο ΜΕΤΑ είναι τα περισσότερα πλεονεκτήματα του φυσικού τοκετού:

Στο ΜΕΤΑ τον τοκετό. Ποιά είναι η μέθοδος που θα σε βοηθήσει να αναρρώσεις το ευκολότερο, το γρηγορότερο; Πως θα είσαι εκεί για το νεογέννητο ΜΟΛΙΣ γεννηθεί, να το φροντίσεις; Πως θα το θηλάσεις χωρίς καθόλου εμπόδια; Πως θα μειώσεις το ρίσκο να σου το πάρουν και να το βάλουν σε θερμοκοιτίδα για ώρες ή και μέρες;
Και το επακόλουθο άγχος για μήνες (ή χρόνια) για το αν έχει μόνιμη ζημιά το παιδί;

Πως θα μειώσεις το ρίσκο της καισαρικής; Στην χώρα μας είναι μεγαλύτερο ρίσκο από ότι σε κάθε άλλη χώρα –Πραγματικά ο μεγαλύτερος κίνδυνος που έχει να αντιμετωπίσει η κάθε γυναίκα που ονειρεύεται να γίνει μητέρα στην Ελλάδα.

Εγώ προσωπικά, θα μπορούσα να επιμείνω πάρα πολύ πόνο και για πάρα πολλές ώρες, αν είναι να είμαι καλά μετά και να μην χρειάζεται να μείνει η μάνα μου ή η πεθερά μου στο σπίτι για εβδομάδες για να μου φροντίζει εκείνη το μωρό μου. Προκειμένου να μπορώ να κινούμαι αμέσως μετά τον τοκετό, να το θηλάζω συνέχεια για να μην πάθει ίκτερο και να το κοιμίσω στην αγκαλιά μου από το πρώτο βράδυ, θα ήμουν διατεθειμένη να μην κάνω επισκληρίδιο, χωρίς να παραμόνευαν η περινεοτομή και τα άλλα εντελώς περιττά βασανιστήρια.

Τελικά ο απολύτως φυσικός τοκετός πονάει μόνο αν τον φοβάσαι. Αν τον δεχτείς ως τον καλύτερο τρόπο να φέρεις στον κόσμο το παιδί σου (αφού είναι ο μόνος που δεν έχει παρενέργειες) δεν ποναέι τόσο. Οι περισσότερες γυναίκες που έκαναν πάνω από 2 παιδιά, με επισκληρίδιο το ένα και με χωρίς το άλλο, λένε πως προτιμούσαν τον δεύτερο τοκετό με διαφορά. ΟΧΙ για τον πόνο, αλλά για το μετά. Με την επισκληρίδιο ένιωθαν από ανάπηρες εώς άρρωστες αμέσως μετά τον τοκετό. Κάποιες δεν κατάφεραν ποτέ να «πείσουν» το μωρό τους να θηλάσει και λένε πως η επισκληρίδιος είναι υπεύθυνη γι’αυτό γιατί το επόμενο παιδί τους που δεν πήρε την αναισθησία θήλασε αποκλειστικά για μήνες και με άνεση από την αρχή.

Επειδή όμως η ενημέρωση των γιατρών στην Ελλάδα είναι τουλάχιστον ελλιπής  πρέπει όσες είναι μέλλουσες μητέρες, να μελετήσουν από μόνες τους τις επιλογές τους, πριν επιλέξουν όχι μόνο μέθοδο αναλγησίας (υπάρχουν και πολλές που δεν έχουν παρενέργειες, όπως η ύπνωση και η γιόγκα) αλλά ΚΑΙ γυναικολόγο ΚΑΙ μαία. Δεν διαλέγουμε γιατρό γιατί είναι οικογενειακός φίλος ή μας τον πρότειναν, αλλά γιατί έχουμε ΠΡΩΤΑ συζητήσει μαζί του για το τι ακριβώς θέλουμε από αυτόν και έχουμε συμφωνήσει στα βασικά (περινεοτομή, αναλγησία, καισαρική, θηλασμός, καθυστέρηση κοπής του λώρου, τι κάνει στο 3ο στάδιο του τοκετού κλπ, κλπ). Με την μαία κάνουμε το ίδιο.

Δεν είναι τόσο δύσκολο όσο ακούγεται, αν χρησιμοποιούμε τον θηλασμό σαν όπλο και σαν φανάρι λογικής σε όλες μας τις μελέτες. Τι εννοώ;

Βασικό ορόσημο για το τι είναι καλύτερο στον τοκετό και για το νεογέννητο μωρό είναι ο θηλασμός. Κανένας δεν διαφωνεί πια για το ότι το μητρικό γάλα είναι η ιδανική διατροφή για το μωρό (από άποψη θρεπτικότητας και αντισωμάτων κλπ).
Κανένας. Άρα, η κοινή λογική λέει πως η κάθε παρέμβαση στον τοκετό που επηρεάζει αρνητικά τον θηλασμό (έστω λίγο για ημέρες, έστω για ώρες!) δεν είναι ικανοποιητική και θέλει βελτίωση. Όπως ακριβώς στα ζώα! Πχ. η επισκληρίδιος αναισθησία, η καισαρική, η περινεοτομή, ο ορός. Μην επιτρέπεται να σας τα παρουσιάζουν όλα αυτά ως τέλεια. ΔΕΝ είναι. Το τίμημά τους μπορεί να είναι πολύ, πολύ σοβαρό και από οικονομικής πλευράς και από την άποψη της υγείας σας και του μωρού σας.

Ο θηλασμός δεν είναι μόνο είδος διατροφής... προσφέρει και άλλα χίλια πράγματα στο νεογέννητο και στην μητέρα. Τόσα που δεν χωρούν εδώ χωρίς να τα αδικήσω. Προτείνω λοιπόν ο θηλασμός να είναι η λάμψη που θα σας φωτίσει τον δρόμο στις επιλογές σας όσο αφορούν τον τοκετό και τις πρώτες ώρες και ημέρες με το νεογέννητο μωρό σας.

Ακόμα κι αν δεν θέλετε να θηλάσετε, να αναρωτηθείτε: είναι επιλογή δική σας; Ή άλλων; θα απαιτήσετε το δικαίωμα να επιλέξετε εσείς την διατροφή του παιδιού σας τις πρώτες ώρες (μήπως κι αλλάξετε γνώμη στην πορεία) ; Ή θα επιτρέψετε να σας το αφαιρέσουν άλλοι χωρίς την άδειά σας από την αρχή; Και ποιά άλλα δικαιώματα ακόμα είσαστε διατεθειμένες να απαρνηθείτε  Θεωρείτε πως δεν πρέπει να έχετε απαιτήσεις για τον εαυτό σας; Για το παιδί σας τότε;

Δεν θα ήθελα ποτέ να πω σε καμία γυναίκα τι πρέπει να κάνει -δεν είναι ο σκοπός μου ούτε στο παρών κείμενο. Θέλω να ενημερώνεται και να κάνει αυτό που θέλει πραγματικά για τον εαυτό της και το παιδί της. Απλά θεωρώ πως υπάρχουν πάρα πολλές γυναίκες που ενώ νομίζουν πως επέλεξαν τον τοκετό τους δεν τους δόθηκε καμία τέτοια επιλογή ποτέ (ίσως γιατί δεν την ζήτησαν!). Η επιλόχεια κατάθλιψη είναι στα ύψη στην Ελλάδα και αυτό αποδεικνύει πως δεν είμαστε ικανοποιημένες με την παρούσα κατάσταση. Το οικονομικό σίγουρα παίζει ρόλο (έχουμε ελάχιστη βοήθεια η μητέρες από το κράτος, εώς καθόλου) αλλά παίζει και πολύ μεγάλο ρόλο και το ότι ο φυσικός τοκετός είναι πια ο πιο σπάνιος τοκετός.

Αν έχω δίκιο και το «μετά τον τοκετό» έχει την μεγαλύτερη σημασία, οι Ελληνίδες μετά τον τοκετό υποφέρουν πάρα πολύ και δυσκολεύονται πολύ να θηλάσουν και να φροντίζουν τα παιδιά τους (εφόσον οι περισσότερες κάνουν καισαρική). Αυτό δεν αυξάνει μόνο την επιλόχεια κατάθλιψη και τα ενδο-οικογενειακά προβλήματα, αλλά σαν επέκταση τα προβλήματα τα οικονομικά και τα πνευματικά μια ολόκληρης κοινωνίας.

"

ΕΙΣΑΙ ΕΓΚΥΟΣ; ΟΛΑ ΟΣΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ :)

Το παρακατω κειμενο ειναι για δυο αγαπημενα μου εγκυακια ,τη Μινα και την Αιγλη και ,αν μπορουσα,θα εκανα τα παντα να γυριζα το χρονο πισω 2 χρονια και να μου το εστελνε κι εμενα καποιος..

το κειμενο ειναι γεματο συνδεσμους για περισσοτερες λεπτομερειες σε οσα αναφερει , απλα πατατε πανω και σας μεταφερει αυτοματα

Τα φορμακια , οι κουνιες , τα μικροσκοπικα ρουχαλακια , τα καροτσια και τα ριλαξ ειναι σιγουρα υπεροχα και αδιαμφισβήτητα ελκυστικα!!
Ειναι ομως απλα το περιτυλιγμα του υπεροχου δωρου που θα εχετε συντομα στα χερια σας. Ενα δωρο υπερ-πολυτιμο για το οποιο εχετε να σκεφτειτε και να παρετε σημαντικες αποφασεις.

η Ελενη Πριονα εχει γραψει σχετικα μαυτο , ενα πολυ ωραιο κειμενο με τις σκεψεις της

Πολυ συντομα θα πρεπει να σκεφτεις και να αποφασισεις για τρια πραγματα:

 1. ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ 
Ειναι και το πιο απλο.Αρκει μονο να ακους το σωμα σου και τις αναγκες αυτου και του μωρου σου. Ειναι ομορφο να επικοινωνεις με το μωρο σου για οσο καιρο ειστε ενα. Το ιδιο ισχυει και για τον μπαμπα φυσικα! Αρεσει και σε εκεινο, οσο και σε εσας και το περιμενει πως και πως!
Τα συμπληρωματα οπως βιταμινες , σιδηρο, ασβεστιο χρειαζονται μονο οταν δειξουν οι εξετασεις σου καποια ελλειψη και οχι προληπτικα. Το φυλλικο οξυ βοηθαει το μωρο στο πρωτο τριμηνο της εγκυμοσυνης, οπως αναφερει και το φυλλο οδηγιων.

 2. ΤΟΚΕΤΟΣ 
Μακαρι να ηταν κι εδω απλα.Ενα μεγαλο εμποδιο ειναι η γενικη ιατρικοποιηση της γεννας στη χωρα μας και φυσικα οι επιπτωσεις αυτης.
 Αν επιθυμεις να εχεις φυσιολογικο τοκετο, θα πρεπει να επιλεξεις τον καταλληλο γιατρο και να ενημερωθεις σχετικα οσο εισαι εγκυος. Μπορει να υπαρξουν λογοι που θα χρειαστεις καισαρικη για το καλο του μωρου σου και του δικου σου. Σαυτην τη περιπτωση θα πρεπει να σκεφτεσαι οτι το κυριοτερο ειναι ενα υγιες μωρακι και οχι ενας φυσιολογικος τοκετος παση θυσια.
 Ωστόσο οι περισσοτεροι γιατροι της χωρας μας θα σου δωσουν εναν λογο για καισαρικη ,ο οποιος δεν θα αληθευει. Καλο ειναι λοιπον να ξερεις ποιοι ειναι οι πραγματικοι λογοι για καισαρικη , κυριως ομως να ξερεις πως, αν ακουσεις καποιον απο αυτους , τοτε πρεπει να αλλαξεις γιατρο!
 Πολυ συχνα ο γιατρος μας προτείνει προκληση τοκετου πριν απο τις 42 εβδομαδες. Κι ομως αυτη η μεθοδος αυξανει κατα 50% τις πιθανοτητες για καισαρικη.
 Σε περιπτωσεις οπου δεν χρειαζεται αμεση καισαρικη , η καλυτερη  επιλογη ειναι να ξεκινησει ο τοκετος απο μονος του. Ακομα κι αν η καταληξη ειναι η καισαρικη, τα οφελη για το μωρο και τη  μαμα ειναι αναριθμητα!
 Μια ακομα συνηθισμενη παρεμβαση ειναι το σπασιμο των νερων. Μην ξεχνας πως προκειται για το σωμα σου και ειναι δικαιωμα σου να ξερεις τις επιλογες σου, να αποφασιζεις εσυ και να γνωριζεις τα παντα για οτιδηποτε σου κανουν.
 Αν ανησυχεις για τους πονους της γεννας , μπορεις με καταλληλη προετοιμασια να μαθεις πως θα τους ελεγξεις εκεινη την ωρα. Αν ερθει ωρα του τοκετου και νιωθεις πως δεν αντεχεις με τιποτα , εχεις την επιλογη της επισκληριδιου αναισθησιας. Επειδη δεν παυει να ειναι μια ουσια που μπαινει στο σωμα σου ομως ,καλο θα ειναι να εχεις ενημερωθει απο πριν για τις επιπτωσεις της στον οργανισμο σου, στον οργανισμο του μωρου σου και στην εξελιξη του τοκετου.
 Το στηθος σου δεν θελει καμια προετοιμασια , το ιδιο ομως δεν ισχυει και με το περινεο , το οποιο αν προετοιμασεις καταλληλα  θα αποφυγεις την περινεοτομη , η οποια αποτελει ρουτινα στα ελληνικα νοσοκομεια κι εχεις δικαιωμα να αρνηθεις, αν θελεις.
 Αν επιθυμεις να κανεις καισαρικη χωρις να υπαρχει ιατρικος λογος , μπορεις να σκεφτεις οτι ειναι μια χειρουργικη επεμβαση, ενω ο τοκετος μια φυσικη διαδικασια που ελεγχεται απο τις ορμονες του σωματος σου. Εχεις προετοιμαστει 9 μηνες γιαυτο και σιγουρα μπορεις να τα καταφερεις οπως τα εχουν καταφερει εκατομμυρια γυναικες μεχρι σημερα. Καλο θα ειναι να γνωριζεις τις επιπτωσεις της καισαρικης  για το μωρο σου και να συνυπολογισεις στην αποφαση σου ,τα δικαιωματα του.

κανοντας απο πριν το πλανο τοκετου σου και συζητωντας το με το γιατρο, εξασφαλιζεις πως ολα θα γινουν οπως θελεις

 3.ΘΗΛΑΣΜΟΣ 
Σαυτο το κομματι θα πρεπει να απευθυνθεις στα καταλληλα ατομα. Δυστυχως οι λανθασμενες οδηγιες ειναι παρα παρα πολυ συχνες.. απο τη γειτονισσα , τη θεια, τη φιλη, τον παιδιατρο , τον γυναικολογο, τη μαια.. κι επειδη θα ακουσεις πολλα και δεν θα ξερεις ποιο ειναι σωστο καλο θα ειναι να εχεις το τηλεφωνο του συνδεσμου θηλασμου η καποιου πιστοποιημενου συμβουλου γαλουχιας , ωστε να απευθυνθεις οποιαδηποτε  στιγμη για βοηθεια.
 Τα βασικα που πρεπει να ξερεις βρισκονται εδω.
 Αν το μωρακι σου κανει ικτερο να θυμασαι πως πρεπει να θηλασει.
 Ειναι εξαιρετικα σπανια η περιπτωση να μην μπορει μια γυναικα να θηλασει.. κι ας ειναι τοσες πολλες εκεινες που 'δεν τα καταφεραν'
 Το τηλεφωνο του συνδεσμου θηλασμου ειναι 2106003249
 Μπορει ο παιδιατρος της φιλης σου να παιρνει μονο 20 ευρω αλλα αν σου δινει καθε φορα και απο μια συμβουλη για ξενο γαλα , τοτε σιγουρα δεν ειναι αυτο που θελεις.
  Υπαρχουν αρκετοι παιδιατροι και επαγγελματιες υγειας φιλικοι προς το θηλασμο αλλα μεχρι να μαθεις τα βασικα ωστε να ξεχωριζεις τις συμβουλες απο τις .. 'συμβουλες', καλο θα ηταν να επισκεφτεσαι καποιον που ειναι πιστοποιημενος συμβουλος γαλουχιας.

"